Nieuws

Première verslag The Buddy Holly Story


Dat moet retespannend zijn geweest voor voor Tim Akkerman, ex-zanger van Di-Rect. De dragende man zijn in een musical van Albert Verlinde, de producent die zondag door ziekte voor het eerst in een jaar of dertien een eigen première miste. Van pop/rockzanger naar musicalster dus, al speelt Akkerman – voor de neus van oud-collega’s als Spike - gelukkig een popartiest: Buddy Holly, man met de zwarte bril.

Amerikaan Holly overleed op (jawel) 3 februari 1959 door een vliegtuigongeluk. Tot op de dag van vandaag heet deze dag ‘the day the music died’. Het was een tijd dat sterren nog echt wereldberoemd waren en de schok over zijn dood was dan ook groot. Ondanks zijn jonge leeftijd (22) had hij tal van hits op zijn naam. Je krijgt in deze voorstelling de hits van doorbraak ‘That’ll Be The Day’ tot ‘Peggy Sue’ allemaal (gespeeld door een fantastische band onder leiding van Stef de Hond die op twee piano’s tegelijk kan spelen). The Buddy Holly Story is een waar muziekfeest, veel meer dan een echt musicalverhaal. Die story van Buddy is in deze productie namelijk flinterdun. Je leert hem amper kennen. Dat hij als blanke verliefd wordt en trouwt met een donkere vrouw, is zo’n beetje het meest interessant.

Is dat jammer? Welnee. De zalen zullen zonder braaf premièrepubliek en journalisten behoorlijk uit hun dak gaan. En Tim Akkerman slaagt bijzonder goed. Hij laat zowel een schuchtere Buddy zien als een meer zelfverzekerde. Dat hij een rasartiest is wisten we natuurlijk al. Maar nogmaals, musicalmissie geslaagd. Akkerman heeft zich verdomd goed in zijn personage verdiept, als we de Holly-kenners mogen geloven. Het zwiepende voetje en de in zichzelf gekeerde blikken zijn in elk geval zeer raak.

De andere rollen rollen zijn stuk voor stuk mooi. Frans van Deursen, daar is hij weer eens, speelt vol overgave radio-dj Hipockets Duncan. De dj ontdekt Holly als countryzanger en vindt de rock ‘n roll die de zanger veel liever brengt maar een besmettelijke ziekte. Van Deursen is ook op z’n plek als zanger The Big Bopper, die samen met Holly zijn allerlaatste concert speelde en ook om het leven kwam. Alexandra Alphenaar (het meisje dat in Texas achterblijft als Buddy vertrekt) is grappig als Jingle Girl, de ‘sidekick’ van Hipockets Duncan. In haar tweede rol, als zangeres Rose Madison, is ze krachtig. Gerry Mendes beschikt helemaal over een strot. Hij is zanger Tyrone Jones en de presentator van het Apollo Theater in Harlem New York. In de Apollo komen alleen zwarte toeschouwers, maar toch heeft Buddy Holly er succes. Joost Claes is de eveneens omgekomen Ritchie Valens (‘La Bamba’), maar vooral op dreef als de dwaze Norman Petty, de man die Holly een kans geeft met zijn rock ‘n roll. Echter, wat voor knap staaltje werk Tim Akkerman ook levert en hoe goed de anderen hun rollen invullen: de beste is Joy Wielkens. Zij maakt er als zangeres in het Apollo Theater en als Buddy’s zwangere vrouw een écht muziekfeest van. Wat een stem, wat een sprankelijke persoonlijkheid.

Goed, weinig verhaal in deze Buddy Holly Story dus en veel muziek. Maar goed genoeg om een heerlijke avond te hebben.

bron: www.metronieuws.nl